perşembe gel, cuma gel, cumartesi gel
gelebilir
 
Sensizlik öğle acı veriyor 
ki bana
Dalıp dalıp gidiyorum bak uzaklara
Kalbim derinden sızlıyor 
ağrıyor işte
Küsüyorum işte ben bu yalnızlığıma
Perişan olsam da yaşadığım 
bu hayatta
Mutlu olacağım belki öbür dünyada
Senden önce yaşamadım ki ben 
sevdayı
Sen öğrettin bana sevmeyi ve de aşkı
Bense kıymetini bilemedim 
belki de 
Bilmelisin sen varsın sadece hayatımda
Sensizlikten ötesi nedir 
ki zaten bana
Ben bir kere sevdim bunu anlasana
Başkasına nasıl veririm 
kalbimi bir daha.
Onun sadece sende olduğunu anlasana
Beni sevecek bir 
başkası olamaz hayatımda
Sensizlik çok acı veriyor inan ki bana.
Bir kez 
daha benim yanımda olsana. 
sen pazar günü de gel
seni 
 
Bir sabah uyandığımda, 
yağmur giriyordu 
penceremden odama. 
Islandı duygularım, 
hayalin üşüdü içimde. 

Şemsiyesini unutmuş umutlarım; 
sırılsıklam oldu bir anda. 

Yine sen geldin aklıma, 
yağmur; 
sağanak yağdı. 

Sarıldığım yorganımdan hayaller, 
yavaşca yere dağıldı. 

oysa nasıl düşlerimiz vardı, 
yağmur; 
her elele tutuşumuzda 
yağacaktı. 
Bugün sensiz uyandı gözlerim, 
yağmur penceremden odama 
girmekte. 
ve ellerim 
yanağımdan inen damlaları silmekte.  
gün her gece bekliyorum